hallo, ik ben Lou

28/11/2007

Ik ben een heel vrolijke, grappige, jonge kerel met veel interesses. Ik sta al sinds mijn 6de op de judomat.

Soms voel ik goed wat de ziekte met me doet, maar het beheerst mijn dagelijkse leven nog niet. Ik tracht zoveel mogelijk in beweging te blijven, al is dat niet zo gemakkelijk voor een jongen van mijn leeftijd die ook heel graag in de gamewereld opgaat.

De harde werk bij mijn kiné Bert van het gespecialiseerde centrum Movita geeft me wel voldoening. We werken aan kracht, motoriek, coördinatie en evenwicht. Het houdt me sterk en ik kan beter mijn evenwicht houden.

Mijn toekomst

Ik heb altijd een grote interesse gehad in het menselijk lichaam. Een opleiding tot kinesitherapeut of osteopaat sprak mij dan ook sterk aan. Helaas maakt de diagnose van Friedreichse ataxie (FA) mijn droom onmogelijk.

Deze opleidingen vragen dagelijks intensieve fysieke inspanningen, zoals langdurig rechtstaan, evenwicht, coördinatie en over voldoende uithoudingsvermogen beschikken. Net die vaardigheden worden geleidelijk aangetast door FA.

Dat betekent echter niet dat mijn ambitie verdwenen is. Ik wil nog steeds een betekenisvolle bijdrage leveren aan de maatschappij. Daarom kiest ik voor de richting Bedrijfsmanagement aan de Artevelde Hogeschool in Gent waar ik mijn talenten, doorzettingsvermogen en analytisch inzicht ten volle kan inzetten, zonder dat mijn fysieke beperking een onoverkomelijke hindernis vormt.

Positief denken

Elke dag brengt de wetenschap ons een stap dichter bij nieuwe behandelingen voor FA. Ik blijf geloven in de kracht van onderzoek en in de mensen die zich elke dag inzetten om een oplossing te vinden. Ik heb er alle vertrouwen in dat er een dag komt waarop ook ik kan rekenen op een doeltreffende behandeling. Die hoop geeft me de moed om vooruit te blijven kijken.